Image
Top
Menu

Autor: Evan Torner, w tłumaczeniu Andrzeja Pierzchały
Liczba graczy: 8-11
Czas trwania:
b.d
Setting:
dystopijny futuryzm
Typ gry: chamber/freeform
Zapotrzebowanie na rekwizyty: niskie

Opis fabularny:

Jest tylko Miasto. Niewielu wie, co istnieje poza nim. Gdyby jednak takie Na Zewnątrz istniało, to jego  Mieszkańcy desperacko by za tym tęsknili. Bo jak nic nie istnieje poza miastem, tak też nic nie istnieje w jego Mieszkańcach. Architekci Metropolis zaprojektowali ją zgodnie z tym, na co mogli sobie pozwolić jej mieszkańcy: Klasa rządząca żyje daleko ponad resztą społeczeństwa w Iglicy, ich synowie bawią się w cudownych Ogrodach Przyjemności, kiedy są młodzi, a w dekadenckiej dzielnicy  Yoshiwara po osiągnięciu dojrzałości płciowej. Pod nimi leży tętniąca życiem Fabryka, w której ich
podwładni pracują w niebezpiecznych warunkach, produkując towary oraz świadcząc usługi dla miasta dzięki mocy, jaką daje wszechmocna maszyna serca. Podniebne autostrady i statki powietrzne zapewniają transport pomiędzy dużymi zakładami produkcyjnymi. Zjazd windą w dół ujawnia ciasne
obskurne apartamenty, w których mieszka większość Rządzonych. Mówi się, że inne miasto istniało przed Miastem, z jego krętymi katakumbami wciąż przenikającymi jego podbrzusze, jak korzeń ryjący System.

Gra zaprasza uczestników do ekspresjonistycznego megamiasta science fiction, gdzie ich postaci są w dużej mierze zdeterminowane przez ich klasę społeczną i przestrzenie, które zamieszkują. Postacie w niemych filmach ekspresjonistycznych mają nawet tendencję do zlewania się z planami i tłem, które je obramowują, a ich emocje barwią środowisko. Wyalienowani od Natury, Boga, siebie nawzajem i osamotnieni. Każda postać tęskni za jakąś formą bliskości w tym świecie, a jednak wszelkie próby nawiązania relacji są nieustannie udaremniane przez system społeczny, w którym żyją. Paradoksalnie również przez same kryzysy, które zagrażają temu systemowi. Ponadto, gracze fizycznie ucieleśniają samo Miasto, które grupuje bohaterów, manipulując działaniami i emocjami innych, a jednocześnie będące w pełni świadome nadchodzącej zagłady. Zasady gry mają na celu zbadanie tych kwestii oraz  sytuacji, jak również symulowanie przesadnego, bombastycznego stylu tego szczególnego  niemieckiego filmu,unikając nakreślenia z góry przeważającej części narracji lub zakończenia historii. Chociaż mistrzowie gier mogą być obecni, mają pełnić rolę przewodników, ułatwić i monitorować przejścia między scenami i dramatyczną akcją. Gracze mają w dużej mierze kontrolę nad tym, jak rozwija się historia i jakie są jej konsekwencje dla wszystkich zaangażowanych w nią osób.