Image
Top
Menu
Kwiecień 9, 2018

Przyjaźń, miłość, romans – projektowanie relacji

– A pan jak się nazywa?
– Jan Kowalski. I jestem twoim najbliższym przyjacielem od dwudziestu lat.

W poniższym tekście chciałabym poruszyć temat budowania bliskich relacji emocjonalnych na grze. Zapewne część uwag będzie można potraktować uniwersalnie w kontekście tworzenia każdej relacji, jednak celowo skupiam się tutaj na motywach przyjaźni i miłości, gdyż dosyć często zdarza się, że ich opis w kartach postaci pozostawia wiele do życzenia.

Zgodnie z istniejącym przekonaniem, o przyjaźni, czy miłości świadczą czyny, nie słowa. Na larpie jest podobnie. Nie wystarczy wpisać w karcie postaci zdania „jesteście przyjaciółmi”, czy „macie romans”, by wymienione relacje rzeczywiście były grywalne i wnosiły do rozgrywki wartość dodaną. Owszem, można liczyć na inicjatywę graczy, którzy wymyślą szczegóły przypisanej im relacji, ale będzie to świadczyło tylko o tym, że trafili nam się uczestnicy, którzy potrafią samodzielnie nadrabiać braki scenariusza. Natomiast bardziej prawdopodobne jest to, że gracze skupią się na innych wątkach, bardziej szczegółowo opisanych i wytłumaczonych, odczytując je jako ważniejsze w wymiarze gry.

Kiedy tworzymy postacie, które łączy silna więź emocjonalna, zastanówmy się najpierw jak takie relacje działają w prawdziwym życiu. Zazwyczaj budowane są przez wspólne doświadczenia, podobieństwa i różnice charakteru, wzajemne uzupełnianie się, czy też inspirowanie i motywowanie.

Oto kilka wskazówek, które być może ułatwią proces projektowania relacji przyjacielskich i romantycznych.

  1. Historia relacji – wspólne doświadczenia cementują więzi. Nie odbierajmy tego naszym postaciom. Stwórzmy im wspólne wspomnienia. W jakich okolicznościach postacie się poznały? Czego doświadczały? Czy te przeżycia wpłynęły na nie w taki sam sposób? Czy losy bohaterów zbliżyły ich do siebie, czy zaczęły dzielić? Czy postacie mają co wspominać? I jak długo ta znajomość trwa? Nawet oszczędne zarysowanie historii znajomości pozwoli graczom na zapamiętanie jej i umiejscowienie w życiorysie własnej postaci. Zwłaszcza w relacjach romantycznych istnieje kilka ikonicznych momentów, które wpływają na sposób ich odgrywania. Na jakim etapie związku są bohaterowie? Czy to świeżo zakochana para, czy dojrzałe małżeństwo? Może przechodzą pierwszy kryzys? A może to związek, któremu grozi rozpad? Każda z tych możliwości determinuje inny rodzaj rozgrywki.
  2. Zróbmy coś razem! – Tu warto podkreślić: przyjaźń, czy romans to NIE JEST WĄTEK, a quest zawierający się w słowach: „Kochasz ją i chcesz ją uwieść” nie jest questem. Kiedy tworzymy postacie przyjaciół dajmy im coś do roboty poza „przyjacielskimi rozmowami”, a kochankowie niech mają inne wspólne płaszczyzny gry niż mechanika seksu. Niech nasi bohaterowie mają wspólne (albo rozbieżne!) cele, niech zostaną uwikłani w intrygę, z której muszą się razem wyplątać, albo niech zmagają się razem z przeciwnościami na drodze do swojego szczęścia. Dzięki temu relacja ma możliwość rozwoju, jednocześnie zaś dodaje kolejny emocjonalny poziom do rozgrywki.
  3. Dopełniające się osobowości – na larpach wyjątkowo dobrze działa tworzenie duetów, które uzupełniają nawzajem swoje braki i przejawiają kompetencje w różnych dziedzinach. Warto jest projektować relację, w której bohaterowie są dla siebie nawzajem wsparciem. Dzięki temu uzyskamy ciekawą dynamikę relacji. Każda z postaci będzie mogła zagrać sceny, w których jest kompetentna, dominująca, czy niosąca pomoc oraz sceny, gdzie potrzebuje wsparcia, pokierowania czy pomocy.
  4. Kocham Cię, bo… – Podobno kocha się nie za coś, lecz pomimo czegoś, jednak na potrzeby gry można tę zasadę nieco odwrócić. Tworząc przyjaźnie czy miłości na larpie, spróbujcie obdarować postacie nadrzędnym argumentem DLACZEGO zależy im na podtrzymaniu danej relacji. Dajcie im konkretną korzyść płynącą ze znajomości. Czy dzięki przyjacielowi postać czuje się bardziej śmiała? Czy miłość daje bohaterowi motywację do działania? A może ta bliska osoba sprawia, że bohater jest lepszą wersją siebie? Cokolwiek by to było, niech będzie powodem, dla którego nasi bohaterowie będą chcieli relację utrzymywać, bez względu na to jakie przeciwności spotkają na swojej drodze. Niech mają świadomość, że mają o co walczyć.

Powyższe zasady można wprowadzać do gry w różnym stopniu – nie każdy larp będzie wymagał opisu historii przyjaźni na trzy strony. Jednak jeśli jako twórcy będziecie świadomi swojej wizji, jeśli historia postaci będzie dobrze przemyślana, to przekazanie jej w prostych słowach nie powinno stanowić problemu.

Dodatkowym narzędziem, który może pomóc w nadaniu relacji plastyczności, jest odgrywanie scenek w ramach przygotowań do larpa. Dobrze jest przygotować kilka sytuacji, których odegranie pomoże graczom poczuć chemię postaci, a jednocześnie nie pozwoli na wyeksploatowanie wątków, które lepiej jest zostawić na samą grę.

A na koniec, już słowami podsumowania: zanim wpiszecie postaci jakąkolwiek relację zadajcie sobie pytania: Dlaczego ta relacja się pojawia? Co daje bohaterowi? Co się zmieni, kiedy jej zabraknie?

I jeśli odpowiedzią na któreś z tych pytań będzie „nie wiem”, lub „nic”, to dobrze by było przemyśleć ją jeszcze raz.

Agata ‚Oczko’ Godun

Submit a Comment

Posted By

Categories

Blog, O tworzeniu gier